Studentenalmanak 1899 - pagina 189

EEN VERGETEN CONGRES.

f^ n den loop van het jaar werd in ons goede land een

^_,) congres gehouden, dat tot mijn groote ergernis door de

pers ten eenenmale is genegeerd. Daar het echter vèr

strekkende gevolgen kan hebben, wil ik althans de lezers

van dit stukske vast voorbereiden op omkeeringen in staat

en maatschappij, die het in de toekomst teweeg brengen

kan. Doch laat ik niet langer in raadselen spreken. De

zaak dan is deze.

Reeds sinds eenige jaren broeide er iets onder de Hol-

landsche honden. Ontevredenheid en barschheid tegenover

hun heer, den mensch, waren de tolken daarvan. De oor-

zaak begreep eerst niemand en groot was vaak de verwon-

dering van den Mijnheer, die in ruil voor een liefkoozing

of van de Mevrouw, die in ruil voor een suikerklontje een

snauw van haar viervoeter als dankbetuiging kreeg. Voor

hen, die thans nog dit mysterie "Verbaast, diene het volgende

als opheldering.

In 1890 was er te Parijs een groote algemeene honden-

meeting gehouden om de quaestie te bespreken, hoe men

langs den zekersten en kortsten weg kon komen tot de

volkomen emancipatie van den hond. Wel waren toen nog

geen Nederlandsche gedeputeerden aanwezig geweest en

eerst in 1895 zond een inmiddels opgericht nationaal honden-

comité twee afgevaardigden naar het congres, dat te Berlijn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen