Studentenalmanak 1899 - pagina 182

i8o

Het beest schuifelt voort met langzaam-zekere bewegingen

op den duisteren weg

De kattenoogjes beloeren de stad, die daar ligt in haren

eersten slaap.

De reuzenarmen met de pezige klauwen strekken zich

rondom de heele stad, haar omarmend in één lange, vaste,

wurgende omhelzing; zich kronkelend om haar heen, als de

boa constrictor zich slingert om zijne slachtojEfers.

De wijde neusgaten blazen een vlezen damp uit, bezwan-

gerd met kiemen van dood. En de stille luchten dragen

gewillig de vernietiging in de vredige straten met hare

gesloten huizen.

Zoo roerde zich in doodsche nachtstilte een leven, dat

den dood kwam brengen. Overal dringt de vunze adem

van het ondier door. Reddeloos is de stad overgegeven aan

haren verderver.

Toch wordt een poging gewaagd, om ze aan den wurg-

duivel te ontrukken.

Juichend naderen ze, de winden, licht en ijl als lichte

damp; blonde gestalten het ragfijne uit spinneweb geweven

gewaad bevallig zich plooiend om de tengere leden, de

haren, door geen band gedwongen, vnj zwierend rond de

engelengezichten.

Ze vallen aan; heur adem gaat uit en slingert den vunzen

damp in den open muil van het ondier terug.

Maar het beest, richtend de breede, harige borst, stoot

telkens weer de zaden der besmetting in de blankreine

aangezichten der windengelen; onvermoeid hijgt het de

ziekte uit over de slapende stad.

De afgematte winden moeten opgeven den ongelijken strijd.

Straks, geslagen, vluchten ze.

De Epidemie, nu zonder tegenstanders meer, werpt zich

in dolle woede op haar offer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen