Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1899 - pagina 191

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1899 - pagina 191

2 minuten leestijd

i89

overwegende, dat tengevolge van den ongemotiveerden,

ongeoorloofden, tyrannieken, menschelijken dwang de hon-

dennatuur in haar volle ontwikkeling en volledige ontplooi-

ing wordt belemmerd en gestuit;

spreekt de wenschelijkheid uit, dat zoo spoedig mogelijk

de emancipatie van den hond een feit worde."

Nadat de motie behoorlijk door den secretaris schriftelijk

was opgesteld, bracht de voorzitter haar in bespreking. Het

woord werd gevraagd door een grooten dog, die luisterde

naar den naam Hector en onder zijn medehonden het ambt

van medicus uitoefende. Zijn dikke kop en vurige oogen

verrieden moed, energie en een zekere resolute beslistheid.

Zijn rede was ongeveer van den volgenden inhoud:

„Geachte vergadering! De hoofdstrekking van de motie,

door mijn vriend den hazewind ter tafel gebracht, geniet

mijn volle sympathie. Slechts één bezwaar wensch ik in 't

midden te brengen en wel tegen de derde alinea, waar

gezegd wordt, dat o. a. op medisch gebied de hond voor

geen mensch behoeft onder te doen. Mijne Heeren, die uit-

drukking is veel te zwak, is foutief, is valsch! Op medisch

terrein is de hond de evenknie van al wat zich mensch

noemt. Neen meer! hij overtreft hem. Wel bluft de mensch,

dat hij, niet als wij op vier, maar op twee pooten loopt;

wel verbeeldt hij zich een wezen te zijn van hooger orde,

omdat hij zijn kop omhoog houdt; maar hiertegenover staat,

dat wij in plaats daarvan onze staart, het sieraad van ons

lichaam vol waardigheid ten hemel heffen. En bovendien,

mijne hoorders, laat de mensch toch niet vergeten, dat, mits

hij ons vergunne, dat we ons vrijelijk ontwikkelen, de tijd

niet verre meer zijn zal, dat we op twee pooten, met sous-

pieds, en, als 't vuil weer is, met overschoenen, voorts met

wandelstok en hoogen hoed, met monocle of pince-nez en,

— wat onder hen de ideaalvorm van been is, — met

doorgezakte knieën, 's middags tusschen vier en vijf uur

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1899

Studentenalmanak | 240 Pagina's

Studentenalmanak 1899 - pagina 191

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1899

Studentenalmanak | 240 Pagina's