Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1900 - pagina 147

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1900 - pagina 147

2 minuten leestijd

143

achtige zeehond, zijn staart ver in zee uitstrekkende, om-

kranst door witgekuifde golven, opbruisende tegen de

wit-koppige palissadeering, somtijds er overheen spattend

het lillend-rillend schuim. De huizen, duidelijker zichtbaar

wordende ; schel-roode daken, hei-groene voorgevels, afgezet

door groezelig-wit. Hier en daar boven de daken uitste-

kende populieren, hun kruin buigende voor den geweldig-

voortgezweepten wind. De haven vol botters, schuiten,

bollen, tjalken, een schuilplaats zoekende voor den storm.

Want meer en meer steekt de wind op; het is een storm

geworden. De Urker heeft zijn Zuid-Wester opgezet, zijn

olie-pak aangetrokken. Met den kraag van mijn jas op, weer

en wind trotseerend, weiger ik naar beneden te gaan. De

strijd der elementen is schoon, te schoon om dien niet te

aanschouwen.

Voort, steeds sneller en sneller, overspat door de hoog-

opgezweepte golven. Wij zijn genaderd vlak voor den mond

van de haven, de met wit schuim overdekte havenhoofden

ver in zee uitstrekkend; als eene teeder-liefhebbende moeder,

hare armen wijd uitbreidende, om op te vangen hare kin-

deren, vluchtende voor den vijand ; verademing aanbiedend

aan hare zonen, moe-gestreden, uitgeput door de worsteling

op leven en dood met die onbetrouwbare, arglistige zee.

Daar kunnen zij een schuilplaats vinden; een kalm-rustig

plekje, beschut tegen de demonisch-brullende golven, hun

kracht verbrekende op de steenen dammen, nu hun prooi

ontsnapt is, die veilig buiten hun bereik de zeilen neerhaalt,

opbergt en aan land stapt, hartelijk verwelkomd door zijn

bloedverwanten en vrienden.

Zoo zijn wij aangekomen, en met innige blijdschap en

niet zonder ontroering betreed ik 't eiland Urk.

Zie, de vrienden komen reeds toeloopen. „Wel man, durf

jij er nog doorkomen met zulk een weer? Je bent een echte

zeeman."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Studentenalmanak | 238 Pagina's

Studentenalmanak 1900 - pagina 147

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Studentenalmanak | 238 Pagina's