Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1900 - pagina 142

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1900 - pagina 142

2 minuten leestijd

138

Duizenden, millioenen, milliarden.

En hoewel ontelbare voeten gaan over den effen grond,

breekt toch geen kreet, geen ademtocht de wachtende stilte.

Alles zwijgt en ziet in opperste verbazing omhoog naar

dat immense licht, neerdalend op donkere aarde, naar de

wereld van den hemel^ zich uitspreidend in majestueuze

pracht over het bleekgeworden firmament.

De naarboven geheven gezichten teekenen angstige span-

ning, doodelijke vrees, maar ook blijde hoop en vroolijke

verwachting.

Eensklaps wordt de stilte gebroken.

Uit het zwijgende menschenkluwen klinkt op een gejuich,

eerst zacht, dan voller, luider en luider, eindelijk zwellend

tot één machtig geroep van: „Maran-atha, de Heere komt."

En als 't een oogenblik stiller wordt, dan antwoorden de

vogelen in heerlijk-rijk gejubel: „Maran-atha, de Heere

komt."

De bloemkens strekken de kopjes naar boven, als om te

zien Hem, die het gebrokene heelen komt, het geknechte

verlossen. De wateren heffen hunne golven, de dieren van

't veld en de dieren van 't woud, al wat in de schepping

leeft stemt met de Engelen van den Hemel in: „Maran-

atha, de Heere komt."

Maar wat is dat?

Door de luchten suist een accoord, zóó rein, dat aanbid»

ding trilt door zijn borst, zóó zalig, dat ondanks zijn ver-

bazing hij het dorstig indrinkt.

Welluidend als nooit door hem gehoord, roerend als nooit

door hem gevoeld, leeft daar boven instrumenten-muziek.

En aan die metalen hemelstemmen paart zich dan een

gezang van engelen, nog streelender, zoeter nog dan het

lied, dat hij gehoord heeft eenmaal, toen hij droomde nog

kind te zijn. En toen hij weer gestaan had aan den schoot

van zijn moeder, die hem zong het lied van zijn kinderjaren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Studentenalmanak | 238 Pagina's

Studentenalmanak 1900 - pagina 142

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Studentenalmanak | 238 Pagina's