Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1900 - pagina 130

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1900 - pagina 130

2 minuten leestijd

120

vroolijkheid door het leven ging. Neen — hij was ernstig,

ingetogen, liet zich niet spoedig uit, maar zag met kalmen

blik rondom zich, bemerkte alles, vormde zich van alles

een juist oordeel. En droeg hij dan al niet het stempel der

hartelijke gulheid, wie hem nader mocht leeren kennen,

wien hij in zijn intiem leven een blik liet werpen, die zag

wat parels van groote waarde er diep in dat gemoed ver-

borgen lagen. Die ervoer, wat zielenadel zijn deel was. Hij

schonk niet spoedig vriendschap, maar wie die vriendschap

eenmaal had verworven, die kon zich zelven zeker achten

van haar blijvend bezit, die mocht zijne zelfopoffering en

onbaatzuchtigheid bewonderen en dankte God voor een

vriend met zulk een trouw en aanhankelijk gemoed.

En thans zien we nog slechts zijne ledige plaats. Hij is

heengegaan, maar — heengegaan in vrede. Met dienzelfden

eenvoud, die hem kenmerkte in alles, had hij ook steeds

in Zijn Heiland geloofd, had hij de rust voor Zijn hart

gevonden aan den voet van Golgotha's kruis. Met de vaste

hoop op zijn eeuwig geluk legde hij het hoofd op de peluw

zijner jongste ruste neder. Thans juicht hij in heerlijkheid.

En wij, wij staren hem vol weemoed na. Hij heeft gewon-

nen — wij hebben verloren. Hij heeft zijn strijd volstreden —

wie weet, wat óns nog wacht!

Doch laat ons moed houden ! Toen we hem ter laatste

rustplaats brachten, scheen de zon in volle pracht op den

Godsakker en sprak ons van een leven na den dood.

Nog eene luttele stonde — want wat is ons korte mensche-

leven in vergelijking met die eindelooze eeuwigheid ! — Nog

eene luttele stonde en we reizen als hij naar het Land van

Gods heerlijkheid.

Dan, Frederik Kuiper, diep betreurde, snel ons van het

hart gerukte vriend, dan zien we u weder — om nooit

weer te scheiden.

PHILOS.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Studentenalmanak | 238 Pagina's

Studentenalmanak 1900 - pagina 130

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Studentenalmanak | 238 Pagina's