Studentenalmanak 1900 - pagina 144

140

met de vingers in de aarde, als wou hij zich daarin een

hol boren.

Maar nergens uitkomst, nergens redding.

Vloek boven hem, vloek rondom hem, vloek in hem.

Bloed aan den hemel en bloed aan zijn kleed en bloed

aan zijn handen.

Leugen, leugen, leugen het eenige woord, dat hemel en

aarde hem tegenroepen.

En dan . . . .

Het visioen is verdwenen.

Nog is hij mensch, die leeft.

Morgen zal hij weer zijn de eerste man in den Staat.

Zal hij goed maken?

Der menschen kind is als het domme diei.

Dat aan geen toom of bit zich langer stoort.

Dat voortjaagt zonder wil en zonder doel.

Geen weg is meer te lang, geen stiooni te bieed.

Geen pijn, hoe snerpend ook, wordt meer gevoeld.

Het rent tot stervens toe. 't Is immers blind.

Amst. 29 Nov.

TEDAH.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen