Studentenalmanak 1900 - pagina 129

IN MEMORIAM.

Zooais plotseling een ratelende donderslag het dommelend

landschap wakker schudt, zoo overviel ons de doodstijding

van onzen vriend Frederik Kuiper. W e hadden hem nog

zoo korten tijd geleden gezien, allen voor de vacantie,

enkelen nog in de vacantie, zelfs kort voor zijn verschei-

den — en nu reeds was hij niet meer.

O, we zijn gewoon te zien, dat het éene geslacht gaat,

het andere komt, dat de stokoude het hoofd buigt ter laatste

ruste, en de jonggeboorne zijn plaats gaat innemen, we

zijn gewoon te zien, dat de jeugd de grijsheid vervangt —

het is de wet van het leven. Maar als daar koning Dood

wegmaait ook een jongere,^ wegmaait éenen, met wien we

onze jeugdige jaren doorbrachten, die -met ons opgroeide —

dan doet het ons zoo pijnlijk aan, dan gevoelen we zoo

diep 's menschen vergankelijkheid.

Zoo wilde het dan God, de Gebieder over den Dood, dat

Frederik Kuiper van onze zijde werd weggerukt. Hij, de

jongeling met zoo zeldzame talenten toegerust, hij, die

beloofde één der toekomststrijders voor onze Calvinistische

wetenschap te worden.

Maar niet daarom alleen betreuren we zijn heengaan.

W e beweenen in hem ook den afgestorvenen vriend.

Hij was zulk een geheel eenige persoonlijkheid. W i e hem

niet nader kende kreeg zoo'n gansch verkeerd oordeel over

hem. Hij was niet de man, die op het eerste gezicht aan-

trok, de man van het gezellig discours, die vol jeugdige

\

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen