Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1900 - pagina 149

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1900 - pagina 149

2 minuten leestijd

145

Maar achterlatend dit tooneel, gaan wij naar 't huis van

mijn vriend, die mij afhaalde. Na den schipper nog een

stevigen handdruk gegeven te hebben, slaan wij een nauw

steegje in, want straten heeft U r k niet. Spoedig is 't ruime

plein vóór de groot-massieve Gereformeerde Kerk bereikt.

Daar staat de burgemeesterswoning, vlak voor ons, omringd

door dichtgebladerde, takken-ineenstrengelende lindeboomen.

De pastorie, met 't klein-vierkante tuintje, waarin twee leliën

bloeien, hare smetloos-witte kelken hoog opbeurend, een

scherp contrast vormend met de vuil-stofiige wegen in de

warmte en de zwart-modderige plassen in den regentijd.

Het is 't eenige tuintje gevonden op Urk, en daarom, als

vreesde 't geen concurrentie, staan er behalve de lelies

twee ä drie geel-dorre denneboompjes, geflankeerd door

viooltjes, vergeet-mij-nietjes en, heusch, ook een paar rozen.

De smalle gang tusschen deze beide woningen door,

leidt naar den „ouden kuierweg". Voor 't eerst voelen wij

hier straatsteenen onder onze voetzolen; eene anders onge-

kende weelde op het eiland. De gemeente is arm, daarom

heeft een particulier dit grootsche werk tot stand gebracht.

Hier is 't huis van mijn gastheer gelegen; ook verscholen

onder 't dichte lommer van eenige lindeboomen; ook hier

een tuintje, maar waarin anders niets groeien dan eenige

dun-magere gras-spiertjes, zich nederig schikkend naar de

pastorie-meerderheid.

De put voor zijn huis, is, als altijd, ook nu omringd door

druk-pratende, elkaar-'t-laatste-nieuws-vertellende Urkerin-

nen. Niet in [hun helder-frisch Zondagsch kostuum, zooals

men haar op den „vasten wal" ziet. Neen, in hun kort-

blauwen onderrok, met een vuil-groezelige muts op, vooral

vóór den middag; zonder de karakteristiek-Hollandsche zin-

delijkheid.

Jonge miniatuur-Urkertjes, met hun bloote voeten in de

plassen trappende, met hun klein-smerige handjes ploeterend

10

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Studentenalmanak | 238 Pagina's

Studentenalmanak 1900 - pagina 149

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Studentenalmanak | 238 Pagina's