Studentenalmanak 1900 - pagina 201

197

Die klankstem óók weg was, vèr over zee:

Ze zei niet: ja, ze zei niet: nee.

Een koeltje kwam. Toen begon de ronde

Lindekruin te leven, zoowaar, en je kon de

Blaadjes babbelen hooren en fluistren.

En je kon ze zien luistren.

W a n t het windje had ze elk een tong gegeven:

„Wel heb 'k van m'n leven"

Zoo lachten ze joelend.

Het paartje beneden verkoelend,

„Wel, zag je dat blosje, lieve zus?

W e l hoorde je die muziek, daar beneden?

W a t zou het wel zijn ?" En ze mischten: „O, heden!

't Is een kus, 'tis een kus, 'tis hun eerste kus!"

Z.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen