Studentenalmanak 1900 - pagina 167

SCHETS.

A tons les parias que le monde abandonnc,

A tous les prisonniers las de s'exaspérei,

O, dis quelques mots d'une voix qui pardonne,

Et fais tomber sur eux les fleurs d'une couronne

Dont le parfum console enfaisant espérer !

ij was opperman geweest. Geweest; want sinds lang

droeg hij geen steenen meer aan. Bij een val van

eene ladder, was hij inwendig zwaar gekneusd. Lang had

het ziekbed hem gekluisterd gehouden, opterende zijne

krachten èn zijne lichamelijke èn zijne financieele. Eindelijk

was hij hersteld, maar nu was hij arm, zwak en werkeloos.

En die zwakte en werkeloosheid verzwaarden zijne armoede,

de armoede verergerde zijne zwakte, die zwakte was weer

oorzaak van zijne werkeloosheid, en uit dien noodlottigen

cirkel kon hij niet loskomen ; het was de draaikolk, waarin

niet alleen hij maar ook zijn gezin, zijne jonge vrouw en

kleine kinderen dreigden onder te gaan. En met droefheid

zag hij zijne vereelte handen aan, die zoo graag weer zou-

den sjouwen, en met bitterheid verweet hij het zijnen wan-

kelenden voeten, dat zij niet meer vlug ladders op en af

konden gaan, om geld te verdienen, ten einde er den hon-

ger der zijnen mee te stillen en het gebrek te weren. En

de eerst smeulende vonk der wanhoop in zijn oog wakkerde

de ellende langzaam aan tot een verterend vuur. Wat,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen