Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1901 - pagina 195

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1901 - pagina 195

2 minuten leestijd

193

schril, luid snerpend die stilte verbrekend. Maar des te

beter kon hij hoeren het woeden van den storm in hem.

Hij vervloekte ten slotte allen, den dienst, die hij steeds

verwenscht had, zijn superieuren van den korporaal af tot

den kolonel toe, zijne kameraden, die hem zoo links lieten

liggen, een voor een, als hij die gehate namen maar zag

op hunne kastjes i) en de lust bekroop hem, alles op de

kamer stuk te gooien en dooreen te smijten en Aa.n weg

te loopen en mee feest te gaan vieren en zich dronken te

drinken en dan van avond te mankeeren en morgen of

overmorgen eens te komen kijken, wat er van geworden

was, en dan, als hij zijne straf h o o r d e . . . .

Zijne straf, die zou niet maisch zijn. De ijzeren discipline

trad dreigend op, donker en streng voor zijn oog en be-

lette hem zijn wild plan te volvoeren. Toch als een pas ge-

temd dier boog hij niet willig onder het juk, maar nog even

telkens een opflikkeren van wildheid. Hij was toch eigenlijk

een laffe kerel! Als hij uit wilde, wie zou het hem dan be-

letten ! Maar het beeld der dreigende discipline, met streng

gelaat, betoomde hem, al bleef hij mokken.

Het was al later geworden. De sombere, klagende tonen

van de taptoe ^), zoo goed passend bij de stilte van den

avond, zoo vol heimwee uitklinkend in de duisternis, waren

weggestorven, weggekwijnd, zooals die laatste tonen van

de taptoe dat doen. Het was nu geheel donker daar buiten.

Maar op eens — daar zag hij hoog in de lucht een vuurstraal,

die in een vonkenregen uiteenspatte. En toen nog een, en

nog een. Het waren de vuurpijlen, die het vuurwerk

openden.

') Ieder tnüitair heeft boven zijn krib een kastje waarop of waaraan een

bo]dje met den naam, graad en wapennnmmer er op.

) Oud signaal vóór het sluiten der stadspoorten, wordt nog geblazen 's avonds

om 9 uur.

13

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's

Studentenalmanak 1901 - pagina 195

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's