Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1901 - pagina 194

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1901 - pagina 194

2 minuten leestijd

192

had hij stoffer en blik neergesmeten, zijne trouwe trawanten

van dien dag en een vloek, krachtig, kortaf had geklonken.

Hij had getracht zichzelf bezig te houden op alle manier.

Maar eindelijk waren de kamers dan toch schoon, drink-

water was er, niets, letterlijk niets had hij te doen. Aan

lezen deed hij niet, daar kreeg hij altijd hoofdpijn van en

het maakte hem zoo suf. Toen was de verveling over hem

gekomen, langzaam aansluipend, zachtjes aan hem over-

meesterend en eindelijk hem geheel meester, loodzwaar

op hem drukkend, hem loom makend en weerloos. W e l

had hij getracht aan haar te ontkomen door eens naar de

cantine te gaan. (Hij mocht de kamer zonder toestemming

wel niet verlaten, maar och de korporaal van de week l a g

toch op zijn bed te slapen en ze keken zoo streng niet,

vooral niet op zoo'n dag). Maar in de cantine was ook

niemand behalve de bediende achter het buffet. Even een

praatje. Maar de verveling was ook over den bediende

gekomen en de conversatie vlotte niet. Maar weer eens

naar de kamer. Waren er nu maar gestraften geweest

zooals 's Zondags, hij had aanspraak en afleiding gehad,

maar 't was als om hem te plagen, koninginnedag bracht

algeheele amnestie mede. En eindelijk was hij maar „op

zijn nest" gaan liggen, languit op den stroozak, en de

handen onder 't achterhoofd, dacht hij, mopperde, zuchtte

en af en toe een vloek. Soms even loom en landerig half

opstaan als de sergeant over de kamer kwam, even wachten

en dan weer neervallen.

Eindelijk, eindelijk was het gaan schemeren en avond

geworden. Hij had een licht opgestoken. Uit de verte kon

hij de muziek hooren, af en toe een paar tonen en het

gegons van eene groote, vroolijk joelende menschenmassa

suisde hem tegen van heel ver weg. Anders hoorde hij

niets en de doodsche stilte in de kazerne werd slechts nu

en dan afgebroken door een signaal, dat geblazen werd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's

Studentenalmanak 1901 - pagina 194

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's