Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1901 - pagina 200

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1901 - pagina 200

2 minuten leestijd

198

„Kom Leen! — zullen we nog een straatje omloopen?" —

zoo vleit hij; en als hij ziet dat ze geen tegenstand biedt,

gaat hij door: „'t is nu zoo heerlijk, verrukkelijk in 't park, —

daar bij den vijver — je weet w e l . . . ."

„Ja maar . . . . "

„Geen maar! — Toe ga meel — Zoo idyllisch is 't nu

in 't park! -— Grootje zal je nog wel lang niet wachten —

en . . . . " maar wat hij meer wil zeggen houdt hij in. —

Zachtkens troont hij haar mee — en zij leunt vertrouwelijk

op zijn arm — eene nooit gekende behoefte aan steun als

ze juist nu heeft; — en ze durft bijna geen woord spreken.

't Is alles stil in 't park. — Het avondkoeltje zong zoo

zacht, zoo geheimzinnig van liefde — en liefde — en

liefde! — de verzilverde wolkjes dreven zacht en rustig

voorbij de maan, die zoo goelijk dom, zoo ooiijk lachte! —

en heel in de verte hoorden ze het diep regelmatig adem-

halen van de moederaarde, omarmd door het avondduister! —

en de toppen der hooge popels, daar in de verte, aan gind-

schen oever van den vijver, knikten zoo statig toestem-

mend ! — en de golfjes van den vijver speelden zoo dartel

vroolijk te zamen ! — en de geur der kamperfoelie omzweefde

hen zoo z o e t . . . .

Strak zag ze voor zich, — peinzend, zwijgend. — Ze

gevoelde dat komen zou, wat ze reeds lang had verwacht —

had g e h o o p t . . . . En een oogenblik staakte ook hij zijn

druk gesprek, zich overgevend aan den indruk van het

schoone rondom — en hij zag naar boven, naar 't diep

donkere blauw — en dan weer wendt hij 't gelaat naar

haar, die zoo lief vertrouwelijk naast hem zit, diep hijgend

onder de bekoring van het schoone, — en zijn zachte

warme adem glijdt over haar gelaat, — ze voelt hoe hij

zijn arm haar vaster om den hals heeft geslagen, dat hij

haar hand stevig in de zijne houdt — en in verrukking

over het heerlijke van dit oogenblik, drukt ze die moedgevend.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's

Studentenalmanak 1901 - pagina 200

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's