Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1901 - pagina 161

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1901 - pagina 161

2 minuten leestijd

157

teren goed naar 't verhaal van Jozef „met z!n gevarfde

jasse oan, met rooie en blauwe strepen en hoe ie altied zoo

goed veur z'n ouën voader was." Dat van die droomen gaat

den kleinen- waarschijnlijk wat te hoog, want het rumoer

wordt meerder, maar als hij genaderd is tot het oogenblik

„dat die goddelooze breurs den goei en Jozef in een uutge-

dreugde regenput gooien en 'n sikkie slachten en 't bloed

oan de jasse doen um d'r olde voader te betoeteren", dan

spitsen ze hun ooren weer, „da kunnen ze begriepen".

Meelij hebben ze met den armen jongeling, die „in de

wermte over de hei noar Egypte wordt gesloerd en ten

slotte terechte kumt in de gevangenisse of 't spinhuus, woar

ie zu'k slecht éten kreeg en z'n eigen 's morgens nie oan

de pompe mochte goan wasschen, umdat ie d'r niet uut

mochte en zoo arg vuul en smerig wier." —

„De volgende moal za'k varder vertellen en loaten we

nou nog een varske zingen," zoo besluit hij voor ditmaal

zijn vertelling van „den goeien Jozef", dezen na 't vertrek

van „den inschenk er" alleen en bedroefd in de gevangenis

achterlatend.

Anneke mag „umdat ze 't zoo goed geweten het" onder

't zingen met de bus de centen ophalen, terwijl Kobus zijn

traktaatjes uitdeelt. Dan „nog een varske" en tot besluut

„Opent uwen mond" en de kindervriend draagt zijn

lievelingen op aan den Kindervriend daarboven.

Nu voorzichtig aan, een voor een er uit, want Kobus

staat in de deur en reikt aan elk een kaartje toe, tellend

in stilte hoeveel hij er g e e f t . . . . 41, 42, 43. De laatste is

er uit. „Da's twee meer dan de veurige moal, loat ze moar

kommen, hoe meer hoe liever."

De groeten vertrekken ook: „Dag Kobus".

„Dag goeie menschen, ie mut nog is weer kommen" is

zijn weder groet.

Haastig- scharrelt hij nu „z'n spullekes bie mekoar," sluit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's

Studentenalmanak 1901 - pagina 161

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's