Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1901 - pagina 168

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1901 - pagina 168

2 minuten leestijd

164

(tenminste als ik omkeek, want ik heb evenmin oogen in

mijn rug als Robinson Crusoe) of het aardige buitenhuisje

vertoonde zich aan mijn speurend oog. Hoe niedlich lag

het daar tegen een achtergrond van donker loof, hoe

rechtvaardig verhieven zich daar die stokrozen voor het

eene raam. Hoe schoon symbolisch sloot dat hekje het

genie af van wriemelend, klein-menschelijk gebeuren op den

weg. Dat hekje openduwend ging ik over het krakend

kiezel zachtjes, haast sluipend naar de deur op zij van het

huis en belde voorzichtig. De schel ringtinkelde eventjes.

Ik wachtte een poosje en waagde het toen nog eens te

schellen. Weer wat wachten, toen nog maar eens trekken,

wat harder. Ring-ting! Ring-ting! Eindelijk daar hoor ik

iemand komen. De deur wordt opengedaan door een jong-

mensch van een jaar of 17, in eene kleedij, die (hier en

daar tenminste) het idee gaf van een lappendeken of van

schotsche ruiten. Zijn haar was rood, ieder haartje stond

loodrecht op twee elkaar snijdende (denkbeeldige) lijnen op

's mans hoofd. Zijn aangezicht was zoo rood, alsof het rauwe

vleesch ervan was zichtbaar geworden. Ik nam dadelijk

mijn hoed af, denkende dat ik misschien het genie zelf

voor mij had. Doch dit was niet het geval. Het bleek zijn

secretaris slechts te zijn. Hij maakte zijn excuus, dat het

" dienstmeisje even uit was om een boodschap te doen (later

bemerkte ik dat het dienstmeisje altijd uit was, om de

eenvoudige reden dat hij er geen had) en verzocht mij hem

te willen volgen naar de antichambre, hij zou dan eVen

het genie inlichten, dat iemand hem wenschte te spreken.

Ik ging de antichambre binnen. Voor ik echter met mijn

verhaal voortga, moet ik een verzuim herstellen, waaraan

ik mij heb schuldig gemaakt. Ik deelde u nog niet mede

wie mijn genie was. Hij heet Gustav Hemmel en is de

componist van de wijze van „1st denn kein Stuhl da ?"

De reden van zijn vestiging bij onze stad lag, volgens

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's

Studentenalmanak 1901 - pagina 168

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's