Studentenalmanak 1901 - pagina 131

IN MEMORIAM.

„ E e n openbaring is het menschenleven,

„ E e n openbaring in het gioot heelal."

En toch in die openbaring, wat al raadselen, wat al

vragen, wat al „waarom's"! Van die eerste vraag bij ieders

geboorte af: „Wat toch zal dit kindeke wezen?" tot het

twijfelend, antwoord-zoekend waarom, bij het sterven, ééne

lange, lange rij van vragen, onbeantwoord, alleen in hun

onstuimig aankomen stormen op het hart terug te dringen

•door het geloof.

Zoo ook met Bor's leven. Een mysterie, die openbaring

van zijn leven. Bor, velen der jongeren zullen slechts zijn

naam meer kennen aan de Academie. Hij was naar huis

gegaan om verder te studeeren en reünist van het Corps;

maar wilt ge weten wie Bor was, hoort wat T. van hem

schreef in het Maart-nummer van M. M. L . :

„Zijn vrienden verliezen in Bor een trouwen broeder,

't Corps een reünist, die de studentenwereld, . . . hartelijk

liefhad, onze Universiteit een student, die accuraat werkte,

zooals bijna niemand, (ik weet het) beslist in 't zuivere beginsel

de studie der rechtsgeleerdheid minde en als zoodanig,

onder den zegen des Heeren, veel had kunnen doen hopen.

Bor was iemand met karakter. Daaraan kleefde iets eigen-

aardigs, tot het zonderlinge toe soms . . . . O hij was niet

ruw, beleefd was hij, zacht, teeder niet zelden. Maar van

.zich opdringende amicitia moest hij niets hebben."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen