Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1901 - pagina 202

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1901 - pagina 202

2 minuten leestijd

200

balkon open en Lucy, geheel in 't wit, kwam naar buiten.

Ze had gehoord het teeken van zijne nabijheid en ze poogde

te zien hem, dien ze vurig verbeidde

„Toe Mie! — hoor je de bel niet?" — snauwt grootmoe

tot de meid, die onder 't lezen weer is ingedruild en voor

al het verschrikkelijke, dat komen zal, geheel onaandoenlijk

schijnt.

Ontevreden staat ze op. „Is me dat ook wachten," — en

ze sloft grommend en brommend de gang door en trekt

met een ruk de deur o p e n . . . . „geen mensch hoor!" —

schreeuwt ze luid in de gang. — Dan steekt ze even het

hoofd buiten de deur, maar ook in de straat ziet ze nie­

mand komen. Boos slaat ze de deur weer dicht, sleept weer

naar de huiskamer, waar grootmoeder met vertoornd gelaat

naar de deur zit te staren.

— „Geen mensch! — er is niet gebeld" — meesmuilt

Mie, en neemt weer de breikous om te wachten en te

wachten.

„Als ze straks komt — ik beloof 't je, — ze zal Jt we­

ten! — Zoo lang weg blijven geeft geen pas," — zegt

grootmoe — en trekt weer het boek aan, waaruit ze verder

voorleest:

„ De reiziger heeft zijne geliefde oogenblikkelijk her­

kend. Dra heeft hij de touwladder geworpen en is naar

boven geklommen, waar Lucy haar beminde in de armen

valt. Slechts een oogenblik. Terwijl de wind nog altijd on­

heilspellend giert langs het kasteel en de regen tegen de

ruiten klettert, neemt de forsche jonge man zijne geliefde

op zijn rug en glijdt hij met zijn lieven last behoedzaam

naar beneden, om haar weg te voeren, ver, verweg —

daarheen, vanwaar zij nimmer terug zal keeren tot hare

o u d e r s . . . . wordt vervolgd."

„Hm! — wat vreeseHjk — verschrikkelijk!" — mompelt

grootje in zich zelve en eene koude rilling gaat haar door

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's

Studentenalmanak 1901 - pagina 202

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's