Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1901 - pagina 180

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1901 - pagina 180

2 minuten leestijd

178

witgekamd opspatteren tegen den als uit een rots gehouwen,

hoogen voorsteven. Maar 't is heerlijk voor den zeeman,

zoo'n stijf briesje. E n Jawek rookte dan ook vergenoegd

zijn kalken pijpje. Maar zijne vrouw was minder plezierig

gestemd, 't W e r d haar wee, dat gedurig gestamp en gehots

op en over de golven.

Zij werd bleek, en bleeker, een schim uit de Elyseïsche

velden gelijk. De akelige zeeziekte kwam over haar. A l

het genoegen, dat ze zich voorgesteld had van dit reisje

was weggevaagd. Jammerend en klagend spreekt zij:

„Jawek loaten we wier terogge goon. Ik goon dood van

't spegen. Mijn arte i) komt in me'n keel. Dink toch an

mien kiengeren."

W a n t ook de kinderen moesten tol betalen aan de mee-

doogenlooze zee.

Maar Jawek sprak zijn wijQe moed in: „Terogge goon,

kunen we niet. Ou je maar stille, 't is hier 't ergste

voarwoater, de wiend drèjt en dan kregen we 't damie ^)

voor 't leppien ^) en dan êwen we stombootsgank en dan

zitten we met een uur of veeve *) in Amsterdam."

En met gelatenheid en onderworpenheid moest Pleuntje

zich schikken, zich zelve plechtig belovend nooit, nooit

weer 't eiland te verlaten, wanneer ze er eenmaal behouden

terug was gekomen.

Altijd door spatteren de golven, altijd door ploegt de

botter eene sneeuwwitte voor in de onstuimige zee; stee ds

meer verlatend het eiland, steeds meer naderend de Oranje-

sluizen.

Eindelijk gekomen, en rustig-kalm binnen de sluizen is

Pleuntje weer de oude, vroolijke, opgewekte Urkerin; niet

vergetend 't doorgestane leed, maar toch blij van verwachting

over die groote stad, dat Amsterdam met die kolossale

') Hart. ') Zoo meteen. =) Voor 't lapje. "') Vijf.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's

Studentenalmanak 1901 - pagina 180

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's