Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1901 - pagina 175

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1901 - pagina 175

2 minuten leestijd

lyi

en hare terugwerkende kracht op het grijs verleden."

Bovendien was hij in correspondentie met de directie van

het plaatselijk „Nut" over door hem te geven 6 klassieke

en 6 moderne kunstavonden. Daarop zou hij trachten door

componeeren en lesgeven in zijn onderhoud te voorzien,

waar dat wist hij nog niet. Over 't algemeen zag hij de

toekomst niet met vertrouwen tegemoet. Ik troostte hem

met de verzekering dat genieën meestal niet in de roos-

kleurigste omstandigheden hebben verkeerd, ja dat er zelfs

vele zijn geweest, die op een zolderkamertje van honger

zijn gestorven. Voor dezen troost was hij — geloof ik —

zeer gevoelig.

Tenslotte verzocht ik hem mij het onuitsprekelijke genoe-

gen te doen oin mij zijne compositie eens voor te spelen.

Hij sloeg mijn verzoek niet af, zuchtte diep, zette zich voor

de piano, sloot de oogen en begon te s p e l e n . . . . Nooit

heb ik zoo iets gehoord! Beethoven is mij vertolkt op een

geheel eenige wijze. Grieg heb ik gevoeld in de afgronden

mijner ziel, toen ik hem hoorde voordragen. Brahms,

Haydn, Mozart, ik heb ze allen getast met mijn geestelijke

handen, maar zoo iets hoorde ik nooit. Dat waren geen

accoorden, geen aangeslagen toetsen, dat was een kermende,

weeklagende ziel.

Toen het spel was afgeloopen, dronk ik mijn potje bier

leeg, bedankte den heer Hemmel voor zijne vriendelijke en

welwillende ontvangst, waarna ik door hemzelf werd bege-

leid tot aan de voordeur. Door de reet eener halfopen-

staande deur, die van een keukentje, zag ik den secretaris

over een petroleumstel de rol van kok vervullen. Eerst

toen wist ik zijne wonderlijke gelaatskleur te verklaren,

die mij bij het binnentreden was opgevallen.

Ik ging naar huis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's

Studentenalmanak 1901 - pagina 175

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1901

Studentenalmanak | 254 Pagina's