Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1904 - pagina 158

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1904 - pagina 158

2 minuten leestijd

1.54

De Planeet keek me angstig aan. "We wisten niet goed,

wat te zeggen, en poogden den lijder gerust te stellen met

de dwaze verzekering, die op niets gegrond was, dat hij

niet zóó erg ziek was, dat hij vast spoedig beteren zou.

Maar hij schudde het hoofd.

„Ik weet het zeker", zei hij kort.

Het was een tijd-lang stil. Eensklaps vroeg hij ons, en

het ging ons door de ziel, want zijn stem, toch al zoo zwak,

trilde van weemoed:

„Ze hebben allemaal een hekel aan me, is het niet?"

We antwoordden niet, we kónden niet antwoorden. Maar

ik voelde, dat het bloed me naar het hoofd steeg, en de

Planeet verschikte wat op de waschtafel.

„Zeg het maar gerust", fluisterde de zieke. Zijn oogen

schitterden koortsachtig en zijn wangen waren licht rood

gekleurd. ,,Ik weet het maar al te goed. Jelui denkt, dat

ik daarom ook een hekel heb aan de studentenwereld. Maar

het is niet zoo. Nu ik er niet lang meer zijn zal, moet ik

het zeggen. Ik weet hoe er over me gedacht wordt, en dat

heeft me soms zoo ongelukkig gemaakt."

We waagden het te zeggen, dat hij het zich maar ver-

beeldde. Doch met vastheid zeide hij van niet.

,,Neen, ik hen gehaat. Maar 't is mijn schuld. Ik heb

me altijd zoo raar aangesteld. Maar waarlijk, ik kon niet

anders. Ik ben bang van de lui. Ik durf me niet onder

hen bewegen. Ik kan geen stootje verdragen Ik ben licht

geraakt. Ik vat scherts op voor ernst. Ik paste niet onder

jelui."

De Planeet zeide: „Maar waarom ben je bang voor de

lui? Hebben ze je dan wat misdaan? Als je beter wordt,

ga je dan eens onder hen mengen. Ik wed, dat ze je met

open armen ontvangen".

De zieke glimlachte, en ik dacht aan de woorden van den

goeden Planeet, die hij den vorigen avond aan dat „onver-

kwikkelijk object" gewijd had.

„Ik wórd nooit weer beter", zeide de zieke. ,,Maar al

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's

Studentenalmanak 1904 - pagina 158

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's