Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1904 - pagina 152

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1904 - pagina 152

2 minuten leestijd

148

De vervulling k'wam opdagen in den persoon van mijn vriend

— nomina sunt odiosa — „de Planeet". Zoo werd hij door

zijn intimi genoemd.

Waarom hij de Planeet is ? Om de zelfde reden als waar-

om alle planeten planeten zijn. Om niets anders dan zijn

dwalen van den morgen tot den avond, ja een enkelen keer

zelfs, van den avond tot den morgen. Het is mij niet bekend,

waarom hij een studeerkamer gehuurd heeft. In ieder geval

niet om er op te studeeren. Dat doet hij er nooit. Voor

dat cardinale werk heeft hij zijn verschillende localiteiten,

en ook ik heb de eer, al ben ik geen studiegenoot van hem,

zoo nu en dan den man op mijn kamer aan het werk te zien.

De Planeet was erg moe, en hij was ook erg lui. Na zijn

kort, maar amicaal ,,goeien dag" schoot hij met een door

luiheid gedreven vlugheid op een makkelijken stoel toe, en

lag weldra nadat hij een lange Duitsche pijp, die een klein

half ons tabak verzwolg, had opgestoken, met een gelukkig

en tevreden gezicht te rooken en te praten.

Buiten gierde de sneeuwjacht voort en floot de stormwind

langs mijn venster. Mijn klein kacheltje verspreidde een

behagelijke warmte. Van de wanden keken de koppen van

de verschillende kieken (relequiën, dierbare herinneringen aan

onvergetelijke uren) gezellig op ons neer. We kwamen al

langer hoe meer in die stemming, waarin we voelden dat

het waar was: „Es giebt kein schönres Leben als Studenten-

leben." Zorgeloos en onbekommerd.

Toch vond de Planeet blijkbaar in dezen zwijmelbeker

een bitteren druppel. Hij zuchtte eens.

„Weet je, wat ik treurig vind?"

„Nu?"

„Dat we haast emeritus-student zullen zijn. Ik moet er

niet aan denken. Die vier en een half jaar zijn omgevlogen.

Niet, dat ik soms niet verlangen kan om de praktijk in te

gaan. Maar, jongen, zulke jaren als we nu gehad hebben,

komen nooit weer terug."

De Planeet kreeg een van zijn gemoedelijke buien. Dan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's

Studentenalmanak 1904 - pagina 152

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's