Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1904 - pagina 149

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1904 - pagina 149

2 minuten leestijd

:^st1-5^hanfasiG.

Z wijgend, als een enkeling, schuift het overhellend zeil-

bootje over de koppen der golven, 't Is de wind, die het

voortstuwt. Langzaam zwellend waait hij voort; hij slaat

in de witte zeilen, dat zij bol staan. De zon is schuil gegaan,

maar de wind neemt de regenwolken met zich, opdat zij

niet kunnen storen het drieste en stoutmoedige werk van

den zeeman.

Af en aan wentelen zich grauwe wolken door 't luchtruim.

En op den wal staat de nieuwsgierige!.... hij voelt af-

keer; geen genot bespeurt hij in dit drijven op die kale vlakte.

Het droefgeestig-treurige, het somber-benauwende hangt zoo

met zwaren druk op al het levendige en woelige. Ook de

ziel, gevoehg als zij is voor het leven der natuur, is mat;

zij mijmert; de geest slaat zijn wieken niet uit, slap-neer-

hangende zijn ze, die wieken, en hij-zelf, hij slaat een blik

in zijn eigen gemoed; een tot zichzelf inkeeren. Het oog ziet geen

vermaak; starend glijdt de blik over het wemelende gedoe lioen.

Die toeziet! hij is slechts een cenhng.

Toch dartelt liet vaartuigje met zijn kostbaren last voort,

zonder de streelende zekerheid met haar prikkel, dat ook

anderen mede liefhebberen. De witte zeiltjes zijn wijd uitge-

spannen, zoo moedig, zij willen verder, maar weerhouden

door een kluister als het scheepje, het notedopje, met veel

zelfbewuste kracht, vernoegen zij zich in een gestadigen

vooruitgang; soms scheuren zij wel aan de touwen, en dreigen

nu bakboord, dan stuurboord met kantelen.

Echter, geen nood! het water wijkt, het schuim spat op.

Slechts de reinheid van het blanke der zeiltjes wordt be-

zoedeld door het vocht.

10

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's

Studentenalmanak 1904 - pagina 149

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's