Studentenalmanak 1904 - pagina 179

Sappho.

onkerblauw ligt de zee . . . glad gespiegeld . . . half inslui-

^ merend onder het vleiend gekoos van stille avond-

zuchten.

Een geheimvol op en neer bewegen van den breedademenden

zeeboezem. .. een heenschuifelen van weggolvende water-

plooien.

Het is alsof die koele avondzeflrs de rimpels glad strijken

van de oude, oude zee, op wier zachte velden thans naiaden

zich neerlaten en in het water spelemeien als kinderen in

hot zand.

Nu eens sluiten ze de oogen, dan weer staren ze in de

verte, of zij nog niet komt.

Die waternimfen ze wachten !

Ja ongeduldig, begint het water te lispelen of zij uu nóg

niet komt.

Daar aan het strand . . . stilte.

Avondschaduwen neigen over het tooverschoone Eresus,

een der schatkameren van het zegenrijke Lesbos.

Daar ligt h e t . . . te wachten.

Van de noordelijke kust zenden in machtige lijnen hunnen

avondgroet naar het lieflijke Eresus de bergen, die van ron-

dom als trouwe wachters een tceder bezit beschermen.

Maar ook zij schijnen te wachten.

En hoe zou 't anders.

Gij bergen van Lesbos, wier woudrijke kruinen zij bezong

in haar lied!

Gij bergen, in wier dalen nog naruischt de kristallijnen

klank van haar stem en het ruischend ritselen van haar kleed !

Ziet zij komt, de gratievolle Sappho, ja zij komt terug na

een bangen tocht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen