Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1904 - pagina 198

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1904 - pagina 198

2 minuten leestijd

194

En haar hart lachte ook wel. Zon en jeugd hooren immers

bij elkaar.

Maar was de zon wel heel helder, en het hart wel geheel

vroolijk, en de jeugd der bruid wel volkomen onbezorgd?

Hoop? Hoop genoeg, maar geloof?

Och, kom, een mensch mag toch niet twijfelen aan de toe-

komst, niet alles donker inzien. Vooral eene bruid niet. Zon

en jeugd hooren bij elkaar. En wat verduisterde den glans

van haar bruidskroon?

*

Wat den glans van haar bruidskroon verdonkerde ? Ze

voelde toen iets onbestemds, maar eenmaal zag ze het dui-

delijk, heel duidelijk.

Ze was nu eenige jaren getrouwd, e n . . . . niet rijk en

niet gelukkig. Niet rijk, want Krelis gaf dom-veel uit, en er

was opkomen aan nog geen zestig duizend gulden. Niet ge-

lukkig, want zijne liefde bleek de gevoelsopweUing van een

jong, hartstochtelijk gemoed te zijn geweest, en meer niet.

Was het geheel ten onrechte, dat een vriendin harer jeugd,

haar op haar klagen, wel hard maar toch oprecht, tegen-

voerde: „Had Wouter maar genomen!" Was het wonder,

dat de stem van haar geweten haar luider dan ooit aan-

klaagde, dat drang van anderen op haar en eigen zwakheid haar

nooit hadden moeten aandrijven tot eene trouwelooze daad?

Slechts eenige jaren, en van het geluk kende ze slechts

den nasmaak van een lang voorbijgegaan verleden; van de

liefde wist ze slechts, dat ze kon bestaan en ook bestond,

maar bij haar niet.

Zoo verwelkte haar jeugd en ging haar gelukszon onder.

Zoo zwoegde ze het leven door, zij, die niet slecht, maar

zwak was geweest. Ze had op schittering gehoopt, aan het

geluk van den rijlcdom geloofd en daarom den arme maar

toch zoo rijke, den rijke aan liefde, verstooten. En toen de

schittering haar had toegelonkt en ze den rijkdom met zijn

^ l u k een voor zich toegankelijk terrein waande, had ze

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's

Studentenalmanak 1904 - pagina 198

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's