Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1904 - pagina 168

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1904 - pagina 168

2 minuten leestijd

16+

handen vaster klemmen geweer en sabel, zoo ook de directeur

van Bulder onder de vereenigde corpsen. Bestendig fortissimo.

De klarinet schettert, door merg en been gaan de door-

dringende stooten van den hoorn, de beide kleine trommen

roffelen, de bassen gronunen en door alles heen het gedreun

van de groote trom; woedend slaat de tamboer, dat de drager

van het rommelend voorwerp bij eiken slag een knik in de

knieën krijgt.

Voorwaarts gaat het, de muziek maakt vroolijke en blijde

gezichten, de passen worden veerkrachtig en van één tempo.

En mai'cheerend en blazend naderen ze het huis van den

burgemeester.

Wijd open stonden de hekken van den tuin. Aanlokkend

schenen de lampions in veelkleurige verven, als noodend om

te komen in den gastvrijen hof, dat ze haar licht mochten

spreiden over vele, vele blijde aangezichten. Een lange tafel

was aangericht en een eergestoelte voor den directeur verhief

zich onder het loovevdak van een kastanjeboom.

De burgemeester was reeds tegenwoordig om de gasten te

verwelkomen. In volle burgemeesterswaardigheid stond hij

daar, „en" rok, met hoog zijden hoed.

Het fanfare was oorverdoovend geworden en om den graad

van sterkte uit te drukken zou er meer dan een superlatief

noodig zijn. Deed het de aanblik van den burgemeester,

prikkelde de tafel hen tot zooveel animo, omdat zwarte

flesschen zich afteekenden op het ruwwitte hout? Neen, het

was No. 8, het eigen stuk van den directeur, en het inleven

in den geest van het stuk. No. 8 was een compositie met

vele wendingen, met tonen, uit de laagte eensklaps opschietend

in de hoogte en eindigend in een jubelgeschetter. 't Was een

lied om uit te drukken wat in 's directeurs ziel leefde, 't was

om in klanken uit te storten het opstijgen uit het lage,

platvloersche, alledaagsche in de hoogere regionen van vreugde

en dankbaarheid, van geluk en aesthetisch genieten.

Ten minste, zoo verzekerde de directeur.

En door dat oorverdoovende fanfare heeft met uiterste

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's

Studentenalmanak 1904 - pagina 168

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's