Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1904 - pagina 170

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1904 - pagina 170

2 minuten leestijd

166

drift den hoorders door de leden voer. Met evenveel animo

het geheele repertoire van vaderlandsche liederen en potpour-

ris, lange reeksen verzen, verbonden door snelle overgangen.

Het publiek genoot. Men kon het hun aanzien, als ze

rondwandelden of neerzaten in 't gras.

En de lampions straalden uit tooverachtig licht, en Ben-

gaalsch vuur zette tusschenbeide den tuin in schitterenden

gloed, dat de voorwerpen sterk belijnde, spookachtige scha-

duwen wierpen en de takken der boomen zoovele zwarte,

fantastische armen leken, opgeheven ten hemel.

En de jeugd was vroolijk en de corpsleden vroolijk, zelfs

de ouden van dagen knikten vergenoegd, zeggend een ieder

tot zijn buurman, terwijl het bungelend pijpje even uit den

mond genomen weixl, dat 'ttoch merkwaardig was, in eigen

dorp twee zulke corpsen te hebben. En rechtmatige trots

over zulk een muzikaal nageslacht deed hun hart zwellen.

En de burgemeester wandelde rond, vergenoegd, ziende zoo-

veel blijdschap bij de kinderen zijn lands.

Helaas, hoe vergankelijk is het heden, en hoe snel vliedt

de tijd van geluk! De oude torenklok kwam met haar elf

slagen waarschuwen, dat de tijd van heengaan daar was,

voor wie niet gegaan waren. Zorgzame moeders hadden het

reeds eerder, zonder de waarschuwende stem van den toren-

wachter, begrepen en waren met hun kroost huiswaarts ge-

gaan. En ook de lampions waarschuwden ; de een na de ander

toonde aan de wet der vergankelijkheid onderworpen te zijn;

kaars na kaars doofde.

Toen verhief de burgemeester zijn stem, en verzocht stilte.

Na even herinnerd te hebben, welk een blijden dag wij door

de gunst „van den hemel" mochten gedenken, bedankt hij

zijn gasten voor hun belangstelling, inzonderheid de muzi-

kanten voor de heerlijke muziek, nog specialer den directeur,

voor den genotvollen avond, en liij stelt voor onder begelei-

ding van muziek saam te zingen:

Triomf, de vreugde stijgt ten top!

Hij was een liberale Burgemeester.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's

Studentenalmanak 1904 - pagina 170

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's