Studentenalmanak 1904 - pagina 185

üiT DEN ZUID-AFRIKAANSCHEN OORLOG.

„Vreeselijk is het te vallen in de

handen des levenden Grods."

et was vroeg in den morgen.

De zon, nog achter de hooge bergen op den achter-

grond verscholen, kon iiare gloeiende stralei; nog niet

in verzengendeu gloed doen uederschieten.

't Was stil.

Geen ritselen van de bladen der eeuwenoude boomen langs

den oever der breede rivier, geen geluitl van vogel of dier

verbrak de rust van het tropische oerwoud.

De regen, die gedurende een deel van den nacht bij stroo-

men was nedergevallen, had opgehouden.

Eene frissche, aangename koelte had de hitte der voorgaande

dagen vervangen.

De atmosfeer was niet langer vervuld met fijne stofdeeltjes ;

niet langer kou bij den geringsten windstoot het mulle woes-

tijnzand van den breeden weg langs de rivier in wolken

omhoog dwarrelen.

Helder stak het frissche, jonge groen tegen den grauwbe-

wolkten hemel af.

Scherp omlijnd, door de klaarheid der lucht naderbij lijkend,

teekenden de bergen zich af op den achtcrgroiul.

De natuur scheen als verjongd en toch ook tegelijkertijd

ter neer gedrukt, in zwaarmoedige stemming.

Daar was iets vreemds in die buhengewone stilte, iets

sombers in die grauwe wolken aan deii hemel, 't Was, als

verbaasde zich de natuur, als gevoekle zij zich ontstemd.

Was het niet juist gezien?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen