Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1904 - pagina 144

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1904 - pagina 144

2 minuten leestijd

liO

hebben moeten plaats maken voor den grooten Statenbijbel met

koperen sloten op den preekstoelrand.

Ik had gedwaald een tijdlang door een der meest bekende

dier kerken.

En genoten. Gezien al wat er de aandacht waard was. Daar

was een heerlijk gehouwen figuur, afbeeldend op den zerk,

als in een plotselinge versteening van het leven, wie in eeuwige

rust des doods daaronder ligt. Een andere: gevend den doode,

zooals hij zal zijn uitgestrekt op 't doodsbed in de rustige,

reine kalmte van den voleinden doodstrijd; een steen, den

fleren trots vermeldend van een oud-adellijk geslacht in een

rijk uitgehouwen wapen als eenige versiering, of in zijn

zestien kwartieren al zijn glorie uitbazuinend van een der

eersten des lands te zijn. Dooiiuchte dooden! Maar daarnaast —

o Thanatos, onverbiddelijke gelijkmaker van allen ! —het graf

van een onbekende. Een dubbel mysterie!: van den dood en

van den doode.

Wie, die zich niet, als ik, zou hebben neergezet onder den

luifel tusschen 't kunstig snijwerk der kanunnikenbanken om

nog wat te peinzen en te droomen?

Wiens fantasie zou niet, als de mijne, de vleugelen hebben

uitgeslagen, toen de orgehst, die zijn instrument — naar den

eisch van Kerkmeesteren wel waarlijk: ,,goet en soet, prin-

cipalyck loeffelijck van geluyt" — had gestemd, met broeden

greep in de toetsen een forsch koraal inzette?

Vult zich niet het gebouw? Stroomen ze niet binnen door

de deuren? Wandelen ze niet rond door het koor? Zetten ze

zich niet in de hooge overhuifde banken? Ja, ze zijn het:

de kleurige figuren in oud-Hollands dracht, de Potgietersche

mannen en vrouwen. Ze luisteren naar Sweelincks volle ac-

coorden, naar de juichende muziek van den psalm naar des

onsterfeUjken meesters eigen zetting:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's

Studentenalmanak 1904 - pagina 144

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's