Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1904 - pagina 197

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1904 - pagina 197

2 minuten leestijd

193

naar de plek, waar ze het vorige jaar kermis had gehouden

met — Wouter. Dol leuk was het er toen geweest. Dol leuk,

ook al zeiden haar ouders en broers, dat ze zoo weinig van

Wouter had gekregen. Ja, 't was dan ook weinig geweest,

dacht ze nü, ook al was ze verleden jaar inwendig een

beetje boos geweest over die opmerking.

Na lang overreden van ouders en broers ging ze mee.

Maar hoe saai, aanhangsel te zijn van zes broers, die straks

hun zestal verkorenen bijeengezocht hadden. Haar jongste

broer had eene zuster uitgekozen van Krehs, dien ze juist

met haar tegenkwamen. „Kom, Klaartje, neem jij nu Krelis,

anders loop je er zoo bij te bengelen," was het broederlijk

oordeel. Och, dat kon ze allicht doen. Een avond kermis

houden!

Krelis was waarlijk niet onaardig, vond ze. En wat gaf

hij veel, en wat liet hij haar veel zien. En wat vroolijk

werd het troepje op 't laatst, toen het voor het naar huis gaan

gezamenlijk eene ronde danste op het kerkplein. Een patertje.

Hoe prettig!

En bij het zingend naar huis trekken, hoe trok Krelis haar

arm dicht tegen zich aan, hoe zorgzaam deed hij haar mantel-

kraagje „op" En toen — even vóór,,Weidelust" fluisterde

hij iets. Ze kleurde, maar, vroolijk van al de genoegens en

hem wel aardig vindend, fluisterde ze „ja".

* *

Hoe werd ze omhelsd, toegelachen, geprezen, vertroeteld

haast door vader, de jonge bruid. Natuurlijk, er ging geen

lange tijd overheen, of het huwelijk moest maar gesloten.

Vader in zijn nopjes, moeder verheugd, de broers in hun

schik. En de bruid ? . . . .

Een blijde dag, zoo'n trouwdag. Kom, Klaartje, wel ja,

lach maar. Wat is zaliger voor een meisje dan de bruid te

zijn. Tijd van hoop- en geloofvol verbeiden en hunkeren naar

eene vlak bijzijnde toekomst. Ze lachte dan ook, mooi Klaartje.

13

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's

Studentenalmanak 1904 - pagina 197

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1904

Studentenalmanak | 234 Pagina's