Studentenalmanak 1904 - pagina 200

ötTVsrganl^elijlv.

N a a r Victor Hugo. Les Chants de orépuscule:

„Puisque j ' a i mis ma lèvre."

w ijl uwe liefde me eens haar vollen beker reikte;

Wijl eens mijn moede hoofd heeft aan uw borst gerust;

Wijl eenmaal ademde ik den adem uwer ziele,

Als zomeravond zwelgt in zoeten rozengeur;

Wijl eens mijn smachtend oor de woorden mocht beluistren.

Waarin vertolkte zich 't geheimnis uwer ziel;

Wijl eens ik weenen zag, wijl eens ik voelde lachen.

Uw mond op mijnen mond, uw oog in de oogen mijn;

Wijl eens mij heeft bestraald in gulden schitterglansen

Een straal van u, mijn ster, helaas, voor goed gedoofd!

Wijl eenmaal op den stroom van mijn onstuimig leven

Een rozeblaadje viel uit uwen bloemenkrans;

Kan ik nu zeggen tot de vliegensvlugge jaren:

„Snelt heen! mij deert de storm van uw verdelgen niet!

„Wat bloem gij dorren doet, wat blad'ren gij doet geelen:

„Mijn zielehloem bloeit voort in onverwelkbre pracht.

„Uw vleug'len mogen vrij den bekerrand beroeren;

„Zij storten niet den drank, waarmee 'k mij eeuwig laaf!

„Mijn ziel heeft meerder vuur, dan gij hebt rookende assche!

„Mijn hart kent liefde meer, dan gij vergetelheid!"

G. L.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen