Studentenalmanak 1904 - pagina 177

173

Hoe ze te worstelen hebben met den nog niet uitgeraas-

den storm! Hij grijpt de lange goAvaden, die ze dragen, rukt

aan der vrouwen rouwende huiven, tracht de vier Titanen-

zuilen onder den Doode te doen ineenbuigen en vallen Zet

er U tegen in, gij wakkere mannen en rust niet! Uw koning

dient toch begraven!

Zacht daalt het lijk tusschen de klippen. De zee gaat het

bedekken, het verdwijnt hi den peilloozen afgrond.

Een grafkelder, een koning waard: de wijde zee en haar

eeuwige diepten.

Een treurmuziek, een koning waard: het altoos durende

klotsen der golven.

Een grafsteen eindelijk, een koning waard: de majesteite-

lijke eenvond van het eindeloos watervlak.

Wat stuift daar — wijl het kasteel verlaten is door die

den koning begraven — door de geopende voorpoort naar

binnen ? Zoo snel de volbloed kleppers de hoeven maar kun-

nen reppen, met lossen teugel.

De poort valt knersend in het slot. Met zijn getrouwen

neemt Nacht bezit van het paleis en heerscht alom.

Zoo sterft de Dag!

VASA.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen