Studentenalmanak 1905 - pagina 208

Phantasie.

" I J idelheid der ijdelheden, 'tis al ijdelheid.'

'^^^^Z Wat voordeel heeft de mensch van al zijn ar-

beid, dien hij arbeidt onder de zon?"

Met deze eenvoudige, sober-klinkend, maar toch een we-

reld van gedachten in zich bevattende woorden wendt de

prediker zich tot Israel

»'tis alles ijdelheid", hoeren we hem op weemoedigen

toon ons toeroepen.

Goud, zilver, roem, eer, glans, in één woord, al wat de

aarde biedt, gaat voorbij, is geen duurachtig goed, kan 't

hart des menschen wel voor een wijle bekoren, maar geeft

niet het waarachtige geluk, den waren vrede.

«Alle deze dingen worden zoo m o e d e , dat het niemand

zoude kunnen uitspreken.»

Als kinderen zijn we vaak. Een kinderhand grijpt spoedig

naar alles wat nieuw is. wat 't oog bekoort. Heeft het kind

echter een wijle met 't voorwerp gespeeld en ziet het iets,

wat n o g meer zijn aandacht boeit, dan verlaat het de voor-

gaande dingen en al zijn streven is er op gericht, 't nieuwe

te krijgen.

Wie zich nu werpt in den vollen storm van 't rijke men-

schenleven, wie eenigszins nauwlettend dit leven gade-

slaat, bemerkt, dat 't zelfde verschijnsel, als we boven bij

't kind waarnamen, ook hier gezien wordt.

Ook hier een rusteloos zoeken, een gejaagd streven.

Verblind door schijnglansen ziet men schijn voor wezen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen