Studentenalmanak 1905 - pagina 214

200

Na nog eenige soldis uitgedeeld te hebhen, stapte ik, daar

het toch inmiddels te duister geworden was om nog iets te zien,

op een voorbijgaande tram, welke mij naar de Piazza Venezia

voerde- Voor een osteria aan de Corso Umberto I, Rome's

Kalverstraat, zette ik mij neer, om de voorbij stroomende

menschen gade te slaan, terwijl ik vinum Falernum dronk.

Was ik den eersten avond van mijn verblijf in Rome

rechts afgeslagen van de Via Cavour in plaats van links, dan

zou een straat mij vrij spoedig gebracht hebben aan de

Zuid Oostelijke helling van den Capitolinus, vanwaar men

over een lage steenen muur, die hier de hooge houten

schutting vervangt, een vrij gezicht heeft over het Forum.

Mij dunkt, vele van de arme, eenvoudige Italianen, die hier

altijd rondzwermen, loerende op een buitenkansje, moeten

het wel vreemd vinden, dat zoovele menschen komen uit

verre landen om te zien, wat daar te zien is. Immers de vrij

uitgestrekte laagte tusschen Capitolinus, Palatinus en Vimi-

naal is niets anders dan één groote puinhoop. Het Comitium,

een eenigszins hooge plek in den noordwestelijken hoek,

is nog te onderscheiden. Maar de winkels der vleeschhouwers

en handwerkers langs de lange zijde maakten reeds in antieke

tijden plaats voor die der geldwisselaars en goudsmeden, en

ook de vele prachtige tempels, waarmee verschillende keizers

het plein versierden, stortten op hun beurt ineen.

Een duizend jaren lang, vanaf de zesde eeuw, toen het verval

een aanvang nam, tot aan de zestiende eeuw, toen men begon

met de eerste weder-opgravingen, diende het Forum als een

vergaderplaats voor allerlei rommel en afval, die zich op

plaatsen 13 meter hoog boven het oorspronkelijk plaveisel

ophoopten. Toen men later weer merkte, hoeveel bouwmateriaal

onder dien afval verscholen lag, werd het als steengroeve

gebruikt. Voor kerken haalde men hier zuilen weg, uit het

marmer werd kalk gemaakt. Wanneer de boeren in de stad

kwamen, spanden ze op deze woeste vlakte, wier oorspron-

kelijke naam zelfs vergeten was, hun ossenwagens uit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen