Studentenalmanak 1905 - pagina 219

èos

rotsen, en al mogen dan ook de heuvelen wijken en de

bergen wankelen, zoo zal nochtans Mijn Verbond met u

niet wankelen, spreekt de Heere onze God.

Waarom, mijne ziel, ik bid u, waarom zijt gij dan soms

nog zoo onrustig binnen in mij?

Sursum corda!

TIKTOON.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen