Studentenalmanak 1905 - pagina 232

2l8

nóg eens, al was 't maar voor eenmaal, gevierd en geprezen

te worden.

Dit ontwakend enthousiasme maakte het gemakkelijk, zijn

geniale talenten te doen ontwaken en een kunststuk te com-

poneeren, dat algemeenen bijval verwierf.

Niemand echter wist den naam van den componist. De

directeur had Friedemann moeten beloven dien geheim te

houden- Bach was tevreden, als zijn werk werd geroemd;

om zelf geprezen te worden, daarvoor was de tijd voor altijd

voorbij.

Door het enorme succes zich niet kunnende bedwingen,

brak Naumann zijn belofte en in zijn loge opstaand, riep

hij: «De componist is Friedemann Bach, de zoon van den

grooten Sabastiaan Bach!»

En als een slak, die zijn voelhorens bij de trlinste aanraking

snel terugtrekt, zoo snelde Bach bij 't hooren van zijn naam

weg en in koortsige gejaagdheid fluisterde hij: ,,Ik heb 't

bereikt!"

Den volgenden dag vond men hem op een stroobed on-

der het dak, in de ,,Konigsstrasse," afgemat en moe, reeds

met de doodskleur op het gelaat.

Bij hem zat een vrouw, die hem verpleegde met al de

liefde, die het hart slechts den geliefde schenken kan.

— — 't Is Towadei. — — — —

De twee zwervers hadden elkaar weergevonden. — —

Telkens stranden, eindelijk zinken — dat was het lot van

Friedemann Bach.

MADA.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen