Studentenalmanak 1905 - pagina 194

Mijmeringen»

ß choon zijt ge, Taprobane, pronk aller eilanden in den

Indischen oceaan, gij, door Boeddhistische zangers ge-

kend als een parel aan de wenkbrauw van Indie, door den

Mohamedaan den in ballingschap zwervenden ouders der

menschheid toegewezen als een nieuw Elyseum, om hen

over het verlies van het paradijs te troosten.

Schoon waart ge, Ceylon, als onzer vaderen bezitting, en

heerlijk zijt ge nog, in de macht van onzen erfvijand.

Maar, wat tergt ge ons met uw schoon, ons ballingen?

Ons baat uw schoonheid niet, ons verlicht niet de aanblik

van den rijkdom uwer weelde, de ellende. Wij zijn gevangen,

daar, waar ge ons slechts woeste vlakten en kale bergen

doet zien.

Ons zijt ge een oord der ellende.

Duisternis is neergedaald over de aarde, sombere dikke

duisternis.

Stil is het al rondom en zwoel is de lucht na de hitte

des daags. Geen krekel meer tsjirpt, geen vogel, die klap-

wiekt. Alles rust.

Rust ook, de stille rust van den Sabbath heerscht in het

anders zoo woelige kamp der 4000 krijgsgevangenen-

Geen gedruisch wordt gehoord, want duizenden staan bij-

een op de helling van een heuvel, stil, aandachtig luisterend

naar de prediking, die weerklinkt van den top. En zij, die

niet ter kerke gingen, zij zitten bijeen in hunne zinken hui-

zen, lezend met elkander de Schrift.

Maar één enkeling houdt zich eenzaam, ver verwijderd

I

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen