Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1906 - pagina 173

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1906 - pagina 173

2 minuten leestijd

LUSTRUMVKRSLAG 157

Een instemmend applaus beloonde deze even hartelijke als

klassieke taal en van een der pyramiden klonk het in ver-

heffend maatgezang »Da's mooi gezeid« en niemand die

het daarmee niet eens was.

Het woord was nu aan den heer van Andel, afgevaardigde

van Libertas ex Veritate, die in een vloeiende toespraak

de gevoelens van zijn vereeniging overbrengt. De woord-

vaardige rector bedankt hem daarvoor. Üan, het groote

oogenblik is aangebroken. Voorafgegaan door het vaandel,

treden in rijen van één de novieten binnen. Integer vitae

ruischt hun van alle kanten toe en dan eindelijk staan ze

geschaard en is het historisch moment verschenen van de

installatiespeech. Gaarne zou ik u daarvan iets mededeelen,

maar daar het tot de muurvaste principes van een overzicht-

schrijver moet behooren om alleen het belangrijkste mede

te deelen, refereer ik me aan de woorden van den rector,

die het belangrijkste deel van zijn oratie onuitgesproken liet

als zijnde de toestand van novietenhersens in het algemeen

nog niet rijp te achten om iets dergelijks te begrijpen. Ze

waren geïnstalleerd en het noodzakelijk gevolg van een

dergelijk 'feit was als steeds je reine chaos van menschen

die >als "maar« amicitia wilden drinken en zich voor dat

verheven doel met de zeldzaamste lijdzaamheid aan bier-

overstroomingen (we dronken dien avond kosteloos bier)

blootstelden.

OK hieraan kwam echter een einde. De eerste

reunistentoast zou worden afgestoken. De oudste

van de deelnemende reunisten was boven op een

^ ^ stoel geklauterd en verkondigde van daar uit, dat

hij om feest te vieren, de ruimte moest hebben en dus

alle grenzen die het gezicht benemen en de schik tegen

houden moesten weg. Met één breed handgebaar smeet

hij alle hoogleeraren, doctoren, predikanten en al wat er

nog meer van dat genus tegenwoordig was de zaal uit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1906

Studentenalmanak | 380 Pagina's

Studentenalmanak 1906 - pagina 173

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1906

Studentenalmanak | 380 Pagina's