Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1906 - pagina 348

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1906 - pagina 348

2 minuten leestijd

FARRAGO

vragen, als hij zou neerliggen dood en koud en sprakeloos.

Er was wanhoop in mijn kleine hart; maar tegelijk een

vast besluit, het besluit, dat ik tot hem zou gaan en dat

ik hem zou vastgrijpen, en vragen: »vergeef me«.

En dan, dan zou ik rust hebben, als hij mij vergeven had.

Stillekens sloop ik weg uit het huis van mijn grootouders,

telkens zeggend in mezelf, dat ik het vragen wilde.

Maar toen ik stond voor onze eigene woning, toen ik den

deurknop greep, om binnen te gaan, toen stelde zich iets

in mijn weg: ik mocht niet, het was mij verboden thuis

te komen.

Ik ging heen, kwam terug, en ging weer heen. Doch een

oogenblik later stond ik op dezelfde plaats.

Er woedde een heete strijd in me.

Ik wou met al mijn willen tot hem gaan, schreiend vragen,

of 't weer goed zou zijn tusschen ons.

Maar ik mocht, ik mocht niet.

Toen scheen 't verbod mij wreed, harteloos wreed, want

ik kon nog niet begrijpen, wat croup, wat besmetting was,

en mijn kinderverstand kon het niet goedvinden, dat ze

zóó met mij deden.

En toen wielde en draaide en warrelde en suizelde het in

mijn kinderhoofd, dat ik moest, dat ik moest . . . . ik kon

het wel uitschreien en uitgillen, dat ik moest, want ik had

immers zijn vergeving nog niet . . . . en hij zou sterven.

En daardoorheen ging het duidelijk, snerpend, regelmatig

optikkend, uit mijn borst: mag niet, mag niet, mag niet.

Zoo was het één minuut, twee minuten, een paar seconden

misschien. Maar opeens, daar drongen de wroeging en de

angst mij voort door de openstaande deur naar binnen, ïn

de smederij.

Hoor 't klinkt weer, dat nare benauwde hondengeblaf. Nog

eens, hooger, scherper, gillender dan eerst. Mijn hart voelt

een oogenblik zich saamnijpen als door een harde hand;

een gevoel van schuwe vrees overweldigt mij: maar het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1906

Studentenalmanak | 380 Pagina's

Studentenalmanak 1906 - pagina 348

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1906

Studentenalmanak | 380 Pagina's