Studentenalmanak 1906 - pagina 350

334 FARRAGO

Want die daar lag was niet mijn lieve broer, maar iets

vreemds, iets niet-menschelijks, hij zelf was van mij weg

voor immer.

Daar heb ik niet geweten met mijn verstand, doch be-

grepen bij intuitie, dat niet de stof den mensch vormt,

maar de geest.

AAG doemt nog voor mij op een onbestemd

iets van een stoet van sombere, zwarte mannen,

en van een rijtuig waarin ik reed, en van mijn

moeder dat ze schreide, zacht en klagend, toen

het kleine met zwart doodslaken gedekte kistje werd

uitgedragen.

Vaag óók, dat ik neerzag in een diepen, zwarten kuil, en

dat droef en hol neersloegen op de kist de schoppen zand —

En dat ik, thuisgekomen, platen heb gekeken uit een boek.

EZDRAS.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen