Studentenalmanak 1906 - pagina 340

324 FARRAGO

DROOMEN

mijn zoete, mijn lieve droom en,

Dartele kind'ren van mijn hart,

Spelend langs bosschen en beemden en stroomen.

3 ^ Hijgend van pret en de haren verward.

Joelt, zoolang nog de zon blijft schijnen :

Straks wordt het avond en donker en koud,

Dan stoeit de storm door de holle ravijnen,

Loeiend brult dan het nu lachende woud.

Huivrend van schrik en van kou, gaat ge kwijnen,

Wordt ge — nog kind! — in de groeve geleid,

En, ach ! beroofd van mijn minlijke kleinen,

Rest mij alleen dan de realiteit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen