Studentenalmanak 1906 - pagina 364

348 FARRAGO

EERSTE KUS

NDER de linde,

Die oude — je weet wel — die linde, waarin de

Vogeltjes zingen zoo prettig en blij,

Daar zaten zij.

En hij wac htte, hij wac htte,

Want hij had wat gewaagd

En haar wat gevraagd;

En hij smac htte, hij smac htte

Naar een woord van haar mondje;

Zeg 't vogeltjes, vondt je

Niet, dat hij bleek zag en trilde

En net deed of hij zic h goedhouden wilde,

Maar toc h nog bleef trillen

Ook tegen zijn willen?

En zij, de mooie,

Met haar lippen, die rooie

Rozenlippen, haar paerlen tandjes,

Haar kastanje haar en fluweelen handjes.

En haar voetjes, die teere, die kleine.

Dartele loopvoetjes, de zijne

Zijn reuzenvoeten erbij,

En haar oogen, zoo lief en zoo blij - •

Zij zat maar te turen

Als was ze wel uren

En dagen ver weg van hem,

En alsof haar stem.

Die klankstem ook weg was, vèr over zee

Ze zei niet: ja, ze zei niet: nee.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen