Studentenalmanak 1906 - pagina 334

3i8 FARRAGO

GEROEPENE DES HEEREN

LS in de bruidsdagen der natuur; als op glanzend

schoone voorjaarsmorgens!

Licht, leven, kracht, liefde!

s^aÈ Los wikkelt zich het jonge, zachte groen uit de

windsels, waarin schuchterheid en vrees voor de gure vlagen

het omsloten hielden; los, veilig zich wetend, gekoesterd

zich voelend in de liefde der stralende zon.

Stoutmoedig, met den lieftalligen, zelf be wüsten durf eener

schoone, bot uit, dringt te voorschijn de volle levenskracht

der natuur in bloesem en blad, in duizend bloemen.

En alles zingt en alles schittert; alles jubelt en alles is schoon.

O, liefdeleven der natuur!

O, schoonheid!

Zoo was het in zijn hart; zoo bloeide zijne ziel! Lang

had de ruwheid des dagelijkschen levens het opgesloten

gehouden, de ruwheid der menschen. Uit worstelingen

van twijfel was het eindelijk uitgekomen, nu gestaald door

den kamp.

Ja, zijn geloof was de lentekracht van zijn leven; ja,

zijne roeping de lenteschoonheid, stralende lenteschoonheid

zijner ziel!

Ach, ware hij dichter om te uiten al die heerlijkheid!

Hij was, ja hij was de geroepene, profeet des Heeren; hij

was de apostel van Jezus, gedoopt met geloof en met vuur

van den Heiligen Geest.

Om uit te gaan in de wereld, de arme, de ellendige, om

ze te winnen, te heiligen, en te voeren als buit, ja, als

Bruid met schoonheid gekroond, voor den troon van zijn

Heer. En het juichte in zijne ziel als de vogelen der lente.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen