Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1906 - pagina 345

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1906 - pagina 345

2 minuten leestijd

FARRAGO 329

Doordat nu de impressies in den tijd, dien we als kinderen

leefden, van zoo kleinen duur zijn en zoo spoedig in elkander

overvloeien, daardoor vinden we er zoo weinig bewaard in

het reservoir van ons geheugen.

Onze eerste tien, twaalf jaren, ze schijnen ons als een vage,

nevelige droom, een groote leegte, als een gladde, effen

vlakte zonder iets, dat uitsteekt. Ja toch wel iets.

Soms was de indruk van dien aard, dat het kindergeestje,

al zijn krachtjes erop saamtrekkend, hem vastgreep en

vasthield, zóó vast, dat hij zelfs na jaren als een duidelijk

beeld met licht en schaduw, tint en belijning, afgeteekend

staat in den spiegel van ons bewustzijn.

Zoo'n beeld drong zich onweerstaanbaar aan mij op, toen

ik droomend neerlag, opziende door dichte bladergewelven

heen naar wegwazemende stukjes van een somberen,

grijzen hemel.

Ik zag, uit den nevel opkomend, zachtkens, langzaam

scherper zich belijnend, een smidse.

De vuurkracht, door het water overmocht, stierf een

langzamen dood, de kolen, zwartachtig grijs, zijn nog nat

van het uit den koelbak eropgesmeten water. Er boven

de groote, bruinzwarte blaasbalg, rimpelig en plooierig

ineengezonken, zonder leven, zonder geest.

Vermoeid van het slaan leunen de forsche hamers tegen

het aambeeld.

Op den grond blauwe plekskens ijzer, gestolde vuurvonken.

De werkbanken, duister en verlaten, op den achtergrond.

De lichten zijn gedoofd, op één enkel lichtje na, dat suizend

brandt boven de schroefbank, een breeden kring van licht

verspreidend, die allengs flauwer en flauwer wordt'^en zich

verliest in lichte duisternis.

Daar, onder die eene gasvlam, aan de boormachine ijverig

bezig, staat de laatstachtergebleven knecht.

En wij beiden, mijn broertje en ik, zitten naast de machine op

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1906

Studentenalmanak | 380 Pagina's

Studentenalmanak 1906 - pagina 345

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1906

Studentenalmanak | 380 Pagina's