Studentenalmanak 1906 - pagina 342

326 FARRAGO

Dan gleed die hand langs 't vurig oog,

De strijd had uit, en aard' en hemel

Versmolten tot één lichtgewemel,

Waar 't al in liefde zich bewoog.

Ik weet niet, of ik vroeg of spa

Zal sterven, of ik blij zal leven

Of immer hoop'Ioos voort moet streven

In tegenspoed en ongena.

Maar 't zij in vreugd of tegenspoed,

In zegepraal of nederzinken.

Die hand zal steeds mij tegenblinken

En wenken naar het hoogste goed.

En als het eens mijn doodstijd is.

Dan smeek ik God, dat uit den hoogen

Die hand tot mij wordt neergebogen

En 't doodszweet van mijn voorhoofd wissch'.

NlUNTüS.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen