Studentenalmanak 1906 - pagina 356

FARRAGO

Al maar door zingen de kinderen; het wordt donker steeds

meer en meer; de geloovigen komen en gaan; eindelijk

houdt het gezang op. De kleinen buigen voor het Hoog-

waardige, kruisen zich met wijwater, stappen devoot op de

teenen tot de deur en joelen dan weer naar buiten

De laatste, die ter vesper kwam, ging; de priester is reeds

verdwenen; de kaarsen worden gedoofd. En eenzaam brandt

.s

het eeuwige roode licht in de duisternis der kerk.

T R A K S zal rijzen uit de wonigen de avondbee

van menig eenzaam biddende. En deze vesper-

klanken en deze gebeden zullen met vele kreten,

met vele vloeken, met vele zuchten, met vele,

oneindig vele uitingen van het bont geschakeerde menschelijke

zieleleven opgaan uit de roezige wereldstad naar boven,

naar boven.

Waar zijn de beden als offers, die des avonds branden?

O de vredezegen!

O het eeuwige vuur!

De dageraad! G. L.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen