Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1906 - pagina 351

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1906 - pagina 351

2 minuten leestijd

FARRAGO 335

ALS OFFERS DIE DES AVONDS

t BRANDEN f

E top van Gods heiligen berg te Jeruzalem is

eeuwig gepluimd met rook.

Het is de donkere kolom, die staag opstijgt van

het groote brandofferaltaar, waar het vuur nooit

wordt gedoofd en het offer nooit ophoudt naar het bevel

van den Eeuwigen Koning. Is niet het voortdurend vuur-

ofifer symbool van de volkomen en geheele toewijding

Israels aan Jahveh? Dat dan de rookpluim nooit verdwijne!

Maar 's avonds als de snelle schemering den oosterschen

zonnedag overvalt en de geblakerde straten van Jeruzalem

koelt, als de blauwe hemel zich siert met een donker ge-

waad, zilver overflonkerd, als de reuzengolven zich leggen,

de hooggekuifde golven van het leven der bezige stad, de

schuimgekamde golven van oostersche bedrijvigheid, als de

nijvere burger en de trouwe slaaf zich overgeven aan de

rust, als het muildier en de kemel zich laven aan de bron,

als de palmen zacht wuiven in de zoelte, dan wordt de

rookpluim rossig, dan spat op menige gouden vonk, dan

bliksemt menige, plots uitschietende vuurtong, dan nadert

de tijd van het avondoffer.

Daar wuift de pluim in rossige bogen zich op, steeds

grooter en hooger; daar slaat een vuurgloed uit, in menigte

van huppelende vlammen. De priester offert het avondoffer!

En in den voorhof knielt het volk en strekt de handen en

bidt; en op de platte daken knielt het volk en strekt de

handen en bidt. Ziet de schilderachtige gedaanten in den

voorhof, in ruime witte gewaden, purper verlicht door het

schijnsel der vlammen, dat zich vurig weerkaatst in hun

diep-donker, dwepend oog. Hoort het gemurmel hunner

biddende lippen: »o Heere, hoor! o Heere, vergeef! o

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1906

Studentenalmanak | 380 Pagina's

Studentenalmanak 1906 - pagina 351

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1906

Studentenalmanak | 380 Pagina's