Studentenalmanak 1906 - pagina 308

292 FARRAGO

lutionair karakter van het socialisme door zijne r e f o r -

m a t o r i s c h e p o l i t i e k , het kenmerkende van het

revisionisme gelegen is, terwijl toch onderscheidenen, ook

in de gelederen van het socialisme, dezelfde politiek van

hervorming voeren, zonder dat op hen de naam > revisio-

nisten« toepasselijk is. Het practisch optreden van de leden

der F a b i a n S o c i e t y vertoont hetzelfde karakter en

toch kan men deze niet als revisionisten betitelen. Men

pleegt die benaming slechts toe te passen op eene bepaalde

categorie van hen, die in de M a r x i s t i s c h e leer hun

uitgangspunt vinden. Dit wijst er reeds op, hoe het wezen

van het revisionisme niet juist is uitgedrukt. Het geschilpunt

tusschen orthodoxen en revisionisten iigt dan ook dieper dan

alleen in een uiteenloopend inzicht over de te volgen taktiek

en ten sterkste moet worden bestreden de door de motie

uitgedrukte, in debatten telkens weer tevoorschijntredende

gedachte, alsof hier slechts een opportuniteitskwestie ter

sprake komt. Opmerkelijk is 't, hoe op de internationale

congressen die gedachte telkens weer wordt gevoed. De

beraadslagingen en besluiten vormen eene reeks van conces-

sies, waar het beginsel geen concessies mocht gedoogen. De

historie der laatste jaren geeft te aanschouwen één pogen om

door allerlei gedienstigheden der praktijk bijeen te houden,

wat door een diepe principieele klove gescheiden is. In 1900

te Parijs waren er slechts enkelen, die de diepte van den

strijd peilden. Zelfs Kautsky trad in bond met Auer, Jaurès,

Van der Velde en Anseele op om feitelijk practisch toe te

laten wat principieel ongeoorloofd werd geacht. De smalende

kreten van Guesde en de zijnen gaven na de aanneming

van Kautsky's voorstel uiting aan hun heftige gramschap

over zooveel ontrouw aan de beginselen. Het revisionistisch

proces woekerde voort. Kautsky en onderscheidenen met

hem, werden tot forscher positie nemen gedrongen. In 1904

te Amsterdam stond hij dan ook tegenover de Parijsche

bondgenooten, maar hoe weinig zeker geluid gaf de Marxis-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen