Studentenalmanak 1906 - pagina 343

FARRAGO 327

IMPRESSIES

K zal u zeggen, lezer, een groot, een onweer-

sprekelijk axioma. Maar ik wil niet, dat ge er om

lachen zult.

»Een kind is een mensch«.

Ha zie, daar vertrekt zich uw gelaat. Dat is dan toch ook

al te ridicuul, niet waar, om te komen aandragen met zoo'n

banale waarheid; dat weet immers iedereen: dat is toch

Halt, niet iedereen weet dat. En daarom wou ik het nu

eens zwart op wit gezet hebben. Want velen twijfelen aan

die reusachtige waarheid, — misschien gij zelf ook wel.

Zeker wilt ge haar ten deele aannemen, doch in hare

consequenties niet.

U geeft, o zoo graag, toe. dat die kleine, mollige armpjes

met de gekussende handjes en de gekuilde elleboogjes,

heusche echte armen zijn, zoo goed als de blauwgeaderde,

met dikke spierbundels belegde, ijzerharde armen van

den athleet.

U weet wel, dat die teere, waggelende beentjes, ondanks

hun zwakheid menschen-beenen zijn. En dat het dikke,

kegelvormige, ongemodelleerde kinderkopje een menschen-

hoofd is met al wat er aan vastzit, dat wilt ge ook nog

wel goedvinden.

Maar dat een kindergeest ook is een menschengeest, die

-in nuce alle qualiteiten heeft van den machtigen wondergeest,

in een volwassen lichaam wonend,

dat die geest alle beroeringen en gewaarwordingen voelt,

evenals uw geest die merkt, Mijnheer en Mevrouw, daar

wilt u niet aan.

Of als gij het al aanneemt, dan zal toch menigeen juist

daarom met spottend medelijden op u en mij nederzien.

En dat verschijnsel verwondert mij in het minst niet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen