Studentenalmanak 1907 - pagina 178

MEMENTO.

IET toch, hoe de aarde is een veld reusachtig.

Van witgebleekte beendren overtogen —

Da's al, wat rest van 't levend lijf der menschen.

Die vóór u leefd'op aard en zich bewogen.

Met hen, die lang en kort geleden leefden,

Zijt ge één geslacht. Uit hén zijt gij gesproten,

En spoedig zult ook gij als de andren vallen

En meê den dorren oogst des Doods vergrooten.

Dit weet ge, en toch, dwaas hoopje menschen, maakt gij

U druk met 't leven, of het alles ware

En over de aarde uw heerschappij oneindig —

O ! zoekt toch liever, wie uw z i e l beware.

X.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen